Damla L. (32)
Eşim sevgi sözcüklerini kullanmayı çok seviyor. Ben ise ona göre daha ‘düz’ bir insanım. Herkese adıyla hitap ederim, eşime ve çocuğuma da. Bu onları az sevdiğim anlamına gelmiyor ama eşimi de mutlu etmiyor. O bana hep “Aşkım, sevgilim, hayatım” diyor benim ismiyle hitap etmem daha az samimi olarak algılanıyor. Eşim oğlumuza da fazlaca sevgi sözcüğü ile sesleniyor ben ise direkt ismiyle hitap ediyorum. Bazen de ‘oğlum’ diyorum. Bunun herhangi bir sebebi yok, annemle babam da birbirlerine ve abimle bana karşı böyleydi, ben de büyüdüğüm evin alışkanlığı ile birine hitap ederken ismini kullanmayı tercih ediyorum. Ancak maalesef eşim bu duruma alınıyor, saygı duymak yerine eleştiriyor. Ben onun konuşma, hitap şekline saygı duyuyorum ama aynısını göremiyorum. Herkesin bir mizacı vardır, ben de sürekli aşkım, canım diyemiyorum. Bana pek anlamlı gelmiyor. Sonuçta isimlerimiz var değil mi? Eşime bazen “İsmini sevmiyor musun da benden duyunca sinir oluyorsun?” diyorum. Beş senedir evliyiz ve hala beni değiştirmeye çalışıyor. Arada ‘aşkım’ dediğimde o kadar mutlu oluyor ki şaşırıyorum. Oysa onu sevdiğimi söylemekten asla imtina etmiyorum. Neden ismini söylediğimde “Seni sevmiyorum” demişim gibi davranıyor anlayamıyorum.
İSMİNİ SÖYLEDİĞİMDE ÜZÜLÜYORDU, 4 SENE SONUNDA KABUL ETTİ
Semra K. (39)